امروز پس از چند روز که قرار بود نامه های تایید یا رد صلاحیت ها به دست ثبت نام کنندگان برای انتخابات مجلس شورای اسلامی برسد به فرمانداری تهران مراجعه کردم و آنها بنده را به اداره پست هدایت کردند و بعد در اداره پست نامه تایید صلاحیت خود را دریافت کردم. البته ظاهرا علیرغم اینکه بنده روی پاکت آدرس محل کار و منزل را جدا نوشته بودم ولی اداره پست ظاهرا نامه را روز جمعه به محل کار ما آورده بود و وقتی با درب بسته مواجه شده بودند نامه را برگشت زدند.

واقعیت امر نمی دانم خوشحال باشم یا ناراحت. من شدیدا معتقد هستم که باید برای اصلاح شرایط و قوانین در مملکت تلاش کنم و فعالیت کنم حتی اگر آخرین نفر موجود باشم اما با این شرایط بوجود آمده واقعاْ دودل شدم. خیلی ها به دلایل مختلف رد صلاحیت شدند که وجودشان در انتخابات قطعاْ فضایی رقابتی به این انتخابات می داد. قطعاْ هم نتیجه این همه رد صلاحیت های پر سر و صدا بی دلیل نیست . تا دیشب احساس می کردم تلاش بیهوده است اما امروز صبح - تلوزیون روشن بود در برنامه صبح بخیر ایران پندی به گوشم خورد که واقعاْ برای من خیلی پر معنی بود در آن آمده بود "اگر بچه اولین بار که تلاش می کرد راه برود و زمین می خورد مایوس می شد هیچ وقت راه رفتن یاد نمی گرفت" احساس کردم خداوند علامت یا اشاره ای را برایم فرستاده . از همان بچه اگر یاد بگیریم می توانیم بیاموزیم که هر چه قدر زمین بخوریم برای راه رفتن باید باز هم بلند شویم و تلاش کنیم. ما ملتی حسینی هستیم و چون حسینی هستیم به این راحتی ها سر برای شکست خم نمی کنیم. نمی دانم چند نفر هستند که مرا تایید می کنند اما مطمئن هستم روزی خواهد رسید همه مرا تایید خواهند کرد.